ДЗЕДАВІЦА

КУРЫЦА
Меню сайту
Форма уваходу
Пошук
Сябры сайту
  • Официальный блог
  • Сообщество uCoz
  • FAQ по системе
  • Инструкции для uCoz
  • Статыстыка

    Анлайн усяго: 1
    Гасцей: 1
    Карыстальнікаў: 0

    КУРЫЦА

    Перадусім увасабленне жыватворнага, пладаноснага жаночага пачатку. Праз вобраз К. у фальклорнай творчасці змяшчаецца маладая на вяселлі і наагул дзяўчына, гатовая да шлюбу, нявеста : “Курака-рабушка рогоче, на сідало хоче, // Молода девонька плаче, бо с хатонькі хоче”; “Чужую курачку шчыплюць, а сваю за крылцы трымаюць”.

    У варожбах па выбару К. сярод раскладзеных прадметаў (хлеб, вада, люстэрка ды інш.) меркавалі пра будучага мужа, а па тым, чыё зерне яна пачне дзяўбсці першым, - пра паслядоўнасць выхаду дзяўчат замуж. На вяселлі магічнай абрадавай стравай выступала курынае мяса; вясельны поезд, едучы да жаніха, выкрадаў у жаніха “талерку з ложкай і курыцу з ножкай”.

    У беларускай міфапаэтычнай традыцыі К. уяўляецца вяшчункай. Мяркуецца, што спеў К. як усё адно пеўня прадказвае або нават наклікае бяду ці нябожчыка. Пачуўшы гэты крык, казалі: “На сваю галаву!” – і адсякалі зламыснай птушцы галаву на парозе хаты. Гэта засцерагала ад няшчасця (магчыма, такая акцыя захоўвала рэшткі першабытных ахвяраванняў хатняму духу).

    Каб упэўніцца ў дрэнным знаку, К., зачуўшы яе спеў, кулялі ад кута да парога праз галаву, і калі яна трапляла на выхад нагамі, то гэта прадвяшчала менавіта смерць. Крык курэй на седале таксама не на добрае, калі К. у час сну адкідвае крыло – на бяду. Чорную К. замуроўвалі ў падмурак хаты. Існавала павер’е, калі чалавек цяжка памірае, ад яго прыбіралі падушку, бо быццам курынае пер’е перашкаджала яму.

    Аднак затым К. як аналаг душы і як хатняя птушка станавілася абавязковым атрыбутам пахавальнага абраду. Ёсць меркаванне, што К. – сімвал хтанічнага жаночага пачатку, а ў восеньскіх жаночых курыных ахвярапрынашэннях у рускіх захаваліся рэлікты старажытнага культу нейкага жаночага боства, што ўвасабляла сілы зямлі і ўрадлівасці, чыімі больш познімі хрысціянізаванымі спадкаемцамі сталі Багародзіца і св. Пятніца.

    Варта звярнуць увагу і на курыныя лапкі хаты Бабы Ягі. Беручы пад увагу адну з магчымых функцый Бабы Ягі – кіраваць ініцыяцыяй дзяўчат, што дасягнулі шлюбнага ўзросту, - цалкам верагоднае атаясамленне гэтай жрыцы – родапачынальніцы з К. як жыватворна-хтанічнай істотай.

    У позняй перспектыве курыныя лапкі мае чорт (прыгадаем таксама былічкі пра курыныя сляды на попеле, якім абсыпае ложак маладзіца, што прымала нячыстага ў выглядзе нябожчыка-мужа).

    Крыніца: http://rv-blr.com/dictonary/view/2923




    Copyright MyCorp © 2019
    Конструктор сайтов - uCoz