ДЗЕДАВІЦА

КАЎБАСА, КІЛБАСА
Меню сайту
Форма уваходу
Пошук
Сябры сайту
  • Официальный блог
  • Сообщество uCoz
  • FAQ по системе
  • Инструкции для uCoz
  • Статыстыка

    Анлайн усяго: 1
    Гасцей: 1
    Карыстальнікаў: 0

    КАЎБАСА, КІЛБАСА

    Мясная страва, якая ад старажытных часоў была знаёмая беларусам, як і таксама суседнім народам. У беларускай традыцыйна-побытавай культуры К. сімвалізавала ежу “ад пуза”, сытасць, што адпавядае еўрапейскай традыцыі, дзе К. увасабляла гіпертрафаванае карнавальнае абжорства. К. выступае сімвалам “залатога веку”:

    “Мінуліся тыя часы, калі (што) ляталі каўбасы”; спакусы, памкненняў: “Цешся, ліска, вяселле блізка, каўбасы з’ясі”, “Знюхаў кот каўбаску”; багацця, дастатку: “ Па каўбасе нап’емся ўсе”; маёмасці: “не будзь ласы на чужыя каўбасы”; шчодрай узнагароды: “павесь на рогі каўбасу, і тваю карову прыпасу”.

    К. падавалася выключна да святочнага стала – на Каляды, Вялікдзень, вяселле, хрэсьбіны, у чым праяўлялася яе культавая семантыка. Асабліва цесна гэтая страва была звязаная з калядкамі:

    “Прыйшлі Калядкі ўвечары, ўвечары,   

    Прынеслі кілбаскі ў рэшаце, ў рэшаце. 

    Паставілі рэшата на стаўпе, на стаўпе,

    Самі селі за сталом на куце, на куце…   

    А вы, кілбаскі, з стоўпа далоў, з стоўпа далоў.

    А вы, дзеванькі, к чорту дамоў, к чорту дамоў./

    А ты, красуня, астанься, астанься, 

    І са мною звянчайся, звянчайся”.

    У дадзеным выпадку К. мае выразную эратычную сімволіку – гэта ў першую чаргу рэшата на слупе. Сувязь па прынцыпе імітацыйнай магіі паміж “дзеванькамі” і кілбаскамі азначае іх сімпатычнае набліжэнне, дзе іх аб’ядноўваюць, акрамя эратызму, рысы грубай спажывецкасці, якія знаходзяцца ў бінарнай апазіцыі з вобразам “красуні”.

    Эратычная сімволіка К. праяўляецца і ў наступным фрагменце калядкі:

    “Пайшла Каляда ў шостую хату, 

    А ў шостай хаце каўбасу пякуць да і нам дадуць   

    Хоць па маленечкаму кусочку,   

    Каб любілі хлопцы вашу дочку”.

    Спалучэнне ў святочнай К. сімволікі стравава- спажывецкага і эратычнага адпавядае карнавальнаму сінтэзу гэтых інтэнцый як выразнікаў культуры чалавечага “нізу”. К. таксама звязаная з функцыяй “абкружэння” ежы, як, напрыклад, у валачобных песнях:

    “Сорак яек на паўміску,   

    Каўбасою абкружыўшы”;

    ці: “Скавародку – ў печ, па яечкі – ў клець, 

    Кусок сала пакрышыці, 

    А калбаскаю абгарадзіці…”

    Акрамя натуральнай формы К. тут можа прысутнічаць і магічны элемент замкнёнага кола спажывецкага, страўнага мікракосму, дзе К. як яго найбольш канцэнтраваны выразнік, утварае магічную мяжу.

    Крыніца: http://rv-blr.com/dictonary/view/2472




    Copyright MyCorp © 2019
    Конструктор сайтов - uCoz